#*&*#?..ก็มันเรื่องของฉัน??..#*&*#?...||~@*TaEkAcHeT*@||l

                ...ง่ายดีเน๊อะ...

 

    เพิ่งจะรู้ว่าการที่คนๆหนึ่งบอกว่ารักและคิดถึงคนอีกคนหนึ่ง

 

เป็นการทำไปเพื่อ "ถนอมน้ำใจกัน"

แต่รู้ไหมว่านั่นเป็นการฆ่ากันทั้งเป็นมากกว่า

ฉันรู้ว่าเธออยากจะรักษาน้ำใจฉันด้วยการไม่พูดไม่บอกอะไรเลย

แต่เธอรู้ไหมว่านั่นเป็นการทำร้ายฉัน ฉันถามเธอแล้วนะไม่ใช่ว่าไม่เคยถาม

แต่เธอเองไม่ใช่เหรอที่บอกว่าไม่มีอะไร อย่าคิดมาก

ฉันบอกกับเธออยู่เสมอว่า ถ้ามีอะไรให้เธอบอกกับฉันได้ตรงๆ เธอไม่จำเป็น

ต้องรักษาน้ำใจฉัน ไม่จำเป็นต้องปิดบังฉัน ไม่จำเป็นต้องห่วงว่าฉันคิดอะไร

ฉันพร้อมจะรับฟังเธอเสมอ แต่เธอก็ยังคงบอกว่าไม่มีอะไรจริงๆ ถ้าเธอบอก

อะไรฉันสักนิด เรื่องมันคงไม่จบลงแบบนี้ แล้วนี่มันคืออะไรผลสุดท้ายคนที่ผิด

คือฉันเต็มๆอย่างนั้นเหรอ เธอโยนความผิดมาให้ฉัน เธอบอกเค้าว่าเธอบอกฉัน

แล้วเรื่องเธอกับเค้า ทั้งๆที่ความเป็นจริงแล้วเธอไม่ได้บอกอะไรฉันเลย

ขนาดถามแล้วเธอก็บอกว่าไม่มีอะไร ไม่ได้เป็นอะไรกัน

แต่มาวันนี้เธอกลับบอกว่าเธอพูดแล้วแต่ฉันเข้าไปยุ่งกับเธอเอง อย่างนั้นเหรอ

ถ้าฉันรู้สักนิดว่าเธอมีใคร ฉันคงไม่เข้าไปยุ่งกับเธอแน่นอน

ฉันคงไม่ไปยุ่งกับของๆใครเพราะฉันคงไม่หน้าด้านขนาดนั้น

ฉันต้องยอมข่มความรู้สึกของตัวเองแล้วบอกเค้าไปว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน

เราคุยกันธรรมดา และฉันก็ไม่ได้เสียใจ แต่เธอรู้ไหมว่าความเป็นจริงมันไม่ใช่

แบบนั้นเลย ฉันเสียใจ อยากร้องตะโกนบอกเธอว่า ฉันเสียใจนะ ฉันเจ็บนะ

ฉันก็มีหัวใจนะ เธอมาทำร้ายฉันทำไม เธอเหยียบหัวใจฉันทำไม
 
เมื่อเธอและเค้าคิดว่าฉันเป็นคนผิดมันเป็นความผิดของฉัน

ฉันก็ขอยอมรับเรื่องทุกอย่างว่าฉันเป็นคนผิด

แต่สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจเลยคือ แล้วเธอมายุ่งกับฉันทำไม
 
เธอมาบอกว่ารักว่าคิดถึงฉันทำไม เธอบอกกับเค้าว่า เธอไม่ได้คิดอะไรกับฉัน

ไม่ได้คิดอะไรเลยตั้งแต่ต้น แต่คนที่บอกว่ารักและคิดถึงฉันคือเธอไม่ใช่เหรอ
 
เมื่อ 2 ปีที่แล้ว คนที่ขอฉันเป็นแฟนก็เธอไม่ใช่เหรอ แม้กระทั่งตอนเราเลิกกัน

ก็เธอไม่ใช่เหรอที่เป็นคนบอกว่าจะอยู่ข้างๆฉันตลอดไป
 
แล้วนี่มันอะไร เธอบอกว่าโทรหาฉันเพราะเรื่องงาน แล้วคำว่ารักและคิดถึง

ความห่วงใยเนี่ย มันรวมกับเรื่องงานด้วยรึป่าว

เพิ่งจะรู้ว่าที่ผ่านมาคิดไปเองคนเดียว และก็เพิ่งจะรู้ว่าคำว่ารักและคิดถึงที่เธอ

บอกกับฉันมันหมายถึงการไม่ได้คิดอะไร แล้วเธอมายุ่งกับฉันทำไม
 
มาให้ความหวังกันทำไม หรือเพราะเธอเองก็รู้ดีว่า

ไม่ว่ายังไงเธอก็คือคนที่ฉันรักที่สุด และไม่ว่ายังไงฉันก็ให้อภัยเธอเสมอ

เธอถึงได้ทำร้ายฉัน ง่ายดีเน๊อะ

     รู้ไหมว่าฉันเสียดายเรื่องราวดีๆที่เกิดขึ้นระหว่างเรามากแค่ไหน
 
เพราะสำหรับฉันเธอเป็นภาพที่สวยงามและมีค่าเสมอ

เธอคือความทรงจำที่ดีที่สุดของฉัน แต่ผลสุดท้ายก็เป็นเธอที่เป็นคนทำลาย

มันลงด้วยมือของเธอเอง

     จากนี้ต่อไปฉันคงไม่มีเธอแล้วจริงๆ ฉันคงจะต้องไปจากเธอแล้วจริงๆ

( มันเป็นสิ่งที่ไม่อยากทำและก็ไม่เคยคิดจะทำ แต่วันนี้ต้องทำ) ฉันจะทำตาม

คำพูดที่ฉันพูดไว้นะ ว่าฉันจะไม่เข้าไปยุ่งกับชีวิตเธออีก ฉันสัญญา เพราะฉันคิด

ว่าฉันมีศักดิ์ศรีและมีสัจจะพอที่จะไม่กลืนน้ำลายตัวเองอย่างที่เธอทำ

ต่อให้เราต้องตายจากกันไป เธอก็จะไม่มีวันได้รับรู้เรื่องราวอะไรของฉัน

และฉันก็จะไม่ขอรับรู้เรื่องของเธออีกแล้ว ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันไม่เคยคิดที่

ไปจากเธอ แต่มาวันนี้ฉันคงต้องทำ เพราะถ้าความรักความห่วงใยความคิดถึงที่

ฉันมีให้เธอมันทำร้ายเธอ ความรักของฉันต้องทำร้ายใคร ฉันขอไม่มีดีกว่า...

 

ปล.เพื่อนๆทั้งหลายขอบคุณนะสำหรับกำลังใจ แต่เต้ไม่เป็นอะไรแล้ว
     ไม่ต้องห่วงนะ

ปล.การโดนคนที่เรารักเราแคร์ที่สุดทำร้ายนี่มันเจ็บปวดเน๊อะ

ปล.เพิ่งจารู้ว่าความรักของเราไปทำร้ายคนอื่นเค้า อย่ามีมันเลยดีกว่ามั๊ง

ปล.คงได้เวลาไปแล้วจริงๆ จากนี้คงไม่มีแล้วจริงๆ
     ( นั่นคือสิ่งที่เสียใจที่สุด และไม่เคยคิดที่จะทำ แต่ก็ต้องทำ )

ปล.สิ่งดีๆระหว่างเรามันคงเป็นแค่อดีต จากนี้ไปมันคงไม่มีอีกแล้ว

ปล.เธออยากรักใครก็ไปแต่อย่ามายุ่งกับกล่องความทรงจำของฉัน

ปล.ฉันจะจำสิ่งที่เธอทำ 1,000 ครั้งที่เธอทำดี
     ฉันจะลืมสิ่งที่เธอเป็น 10 ครั้งที่มันร้ายๆ

ปล.โปรดรู้ไว้นะฉันรักเธอมากและฉันไม่อาจมีใครเพื่อยิ้มและ
      เพื่อร้องไห้ได้เทียมเท่าเธอ

ปล.จบลงแล้วความรักที่ฉันเคยคิดว่ามันมีค่าและยิ่งใหญ่ที่สุด

ปล. ไม่มีอีกแล้วนะ TaE kA cHeT จากนี้ไปคงเหลือแต่ TaE I’M aLoNe…

ปล.ลาก่อนสุดที่รัก เชษฐ์ ( ทำไมเราไม่จากกันด้วยดีนะ )
     ฉันคงไม่มีวันลืมเธอ

 

.....ปวดใจเหลือเกิน แต่คงต้องทนข่มความทรมาน..... 
.....ฉันจะต้องก้าวผ่านตราบฉันยังคงหายใจ.....

.....แม้ว่าจะต้องเสียความรักไป แม้ว่าจะไม่เหลือใครสักคน.....
.....มันจะเจ็บจะช้ำกี่หนแต่คนๆนี้ไม่ท้อใจ.....

.....แม้ว่าในวันนี้มีน้ำตา จะข่มมันให้ไหลอยู่ข้างใน.....

.....ความฝันนั้นจบไป แต่ยังเหลือตัวฉัน.....

.....อดทนและบอกใจ จะไม่ยอมหมดหวัง.....

 

   .....ฉันยังคงต้องก้าวต่อไป แม้ว่าทางข้างหน้าจะไม่มีเธออีกแล้ว......

 

                           ...…Good Bye My Love…...

                     
                                                                     ....TaE i'M aLone....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เฮ้อ..............................

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เหตุการณ์ในอดีต จากวันนั้นจนถึงวันนี้  ณ.วันนั้น 25 สิงหาคม 2548 วันที่ไม่มีเธอ (ไม่มีเธอ...ไม่มีใคร)

วันที่ไม่มีเธอ (ไม่มีเธอ...ไม่มีใคร)  ( เขียนเมื่อ 30 สิงหาคม 2548)                         ผ่านมาก็ 5 วัน แล้ว ที่เราเลิกกัน วันนี้และวันต่อๆไป เค้าไม่มีตัวเองอยู่ข้างๆเค้าเหมือนเดิมแล้ว มันทรมานนะ ที่ต้องอยู่ในสภาพแบบนี้ ต่อไปนี้ เค้าจะไม่มีสุดที่รักของเค้าอีกแล้ว ไม่มีคนที่จะเอาใจเค้า โทรมาง้อเค้าในเวลาที่เค้าโกรธ ไม่มีคนคอยตามใจเค้าเหมือนเดิม ไม่มีคนคอยห่วงใยเค้า หวงเค้าอีกแล้ว ไม่มีคนคอยบอกว่า ห้ามแต่งตัวแบบนี้ให้ใครเห็นนะ ไม่มีคนคอยดูแล เอาใจใส่ คนที่เคยอยู่ข้างๆเวลาที่เค้าท้อ หรือเวลาที่เค้าไม่มีใคร ไม่มีคนคอยปลอบใจ หรือให้กำลังใจเวลาที่เหนื่อยที่ล้า ไม่มีคนที่จะนอนหลับไปพร้อมๆกันทั้งที่โทรศัพท์ยังอยู่ในมือ ไม่มีคนคอยกล่อมให้เค้านอนหลับ ไม่มีคนเคยดุเค้า บอกให้เค้ากินยา กินยาเดี๋ยวนี้นะ ไปกินยา ในเวลาที่ได้ยินเสียงเค้าไอ ไม่มีคนที่คอยเรียกเค้าว่า ที่รักจ๋า สุดที่รักของเค้า คนที่เคยบอกว่า ไม่ว่าเค้าจะเป็นยังไง จะดื้อ จะขี้งอน จะเอาแต่ใจมากแค่ไหน ยังไงก้อยังรักเค้าอยู่ดี เพราะว่ารักเค้าที่เค้าเป็นเค้าแบบนี้ ไม่มีคนเคยโทรปลุกเค้าตอนเช้า หรือให้เค้าโทรไปปลุกอีกแล้ว ไม่มีคนให้เค้าแกล้งให้โกรธเล่น เค้าคงไม่ได้เห็นตัวเองดีใจแบบนั้นอีกแล้ว ไม่มีคนที่จะบอกว่ารักเค้า " เค้ารักตัวเองนะ รักมากด้วย ทั้งหวง และห่วงมากๆด้วย จะไม่มีอะไรทำให้เค้ารักตัวเองน้อยลงเป็นอันขาด จะรักตัวเองไปชั่วชีวิต " ไม่มีคนที่คอยบอกว่า"จะรักเค้าคนเดียวตลอดไป" คำพูดเหล่านี้เค้าคงไม่มีวันได้ฟังมันอีกแล้ว ไม่มีคนที่อยากฟังเค้าบอกรักทุกวัน " เชษฐ์จ๋า รักเชษฐ์นะ รักมากด้วย รักมากที่สุด และจะรักตลอดไป จะรักมากขึ้นทุกวัน ทุกเวลา ทุกนาที ทุกวินาที จะไม่มีอะไรที่จะทำให้เค้ารักตัวเองน้อยลงเป็นอันขาด จะรักตัวเองคนเดียวตลอดไป" คำพูดเหล่านี้ เค้าก็คงไม่ได้พูดมันอีกแล้ว ไม่มีคนบอกว่าคิดถึงเค้า หรือถามเค้าว่า"คิดถึงเค้าไหม๊" ไม่มีคนเคยตอบเค้า หรือให้เค้าตอบเวลาที่ต่างต่างถามว่าเป็นอะไร " ก้อเป็นแฟนตัวเองไง" เค้ารู้ว่าคำๆนี้มันจะไม่มีอีกแล้ว ไม่มีคนที่จะจะพูดว่า "บอกรักเค้าก่อน" ในเวลาที่อยากรู้ว่าเค้าโกรธจริงหรือเปล่า ไม่มีคนที่จะวาดอนาคตด้วยกัน สิ่งที่เราเคยคิดเคยฝันกันไว้ วันที่เราอยากให้มันมาถึงเร็วๆ บ้านที่เราอยากอยู่ด้วยกัน ต่อไปนี้สิ่งเหล่านี้มันไม่มีอีกแล้ว และต่อไปนี้ มันก็จะไม่มีคำว่า "เรา" อีกต่อไปแล้ว เค้าอยากจะเข้าใจนะในสิ่งที่ตัวเองเลือก เค้ารู้ว่าตัวเองรักเพื่อนมากแค่ไหน แต่จะให้เค้าทำยังไง ก็ในเมื่อ เค้าก็รักตัวเองมากๆเหมือนกัน แต่เค้าก็คงทำอะไรไม่ได้ นอกจากทำตามใจของตัวเอง มันเจ็บปวดและทรมานนะที่ ต่อไปนี้ เราไช่แฟนกันแล้ว เค้าไม่มีสิทธ์จะทำอะไรได้เหมือนเดิม ไม่มีสิทธิ์จะหวง และห่วง ตัวเองได้เท่าเดิมอีกแล้ว เค้ารู้ว่าตัวเอง ก้อทรมานที่เรื่องมันจบลงแบบนี้ และเค้าก็คงไม่แพ้ตัวเองเหมือนกัน แต่ตัวเองคงจะทำใจได้เร็วกว่าเค้า และมันทำให้เค้ารู้ด้วยว่า ที่ตัวเองเคยบอกไว้ว่า ตัวเองรักเค้ามากกว่าที่เค้ารักตัวเอง วันนี้มันได้พิสูจน์แล้วว่ามันไม่จริง จากวันนี้ไป เค้าจะไม่ ขี้แย ไม่รื้อฟื้น เรื่องความหลังระหว่าง สองเรา เค้าจะยอมตามใจตัวเองทุกอย่างให้เค้าทำอะไรก็ได้ เค้ายอมทุกอยาก เพียงแต่อย่าไล่เค้าไปไหน หรืออย่าไปจากเค้า เพราะเค้ายังอยากมีตัวเองอยู่ข้างๆเค้าอยู่ ในฐานะอะไรก็ได้ และก้เรื่องที่จะทำให้เค้าเกลียด ลืมมันไปได้เลย เพราะไม่มีทาง เค้าไม่มีวันเกลียดตัวได้หรอก เค้ารู้ดีว่า สิ่งที่เค้าเขียนและบอกมาทั้งหมดนี้ ตัวเองไม่มีวันรู้หรอก แต่ยังไงก้อช่างมันเหอะ สุดท้ายเค้าอยากบอกเอาไว้ว่า " เค้ายังรักตัวเองเหมือนเดิม ยังรักอยู่เสมอ และจะรักตลอดไป" ตัวเองยังคงจะเป็นคนดีของเค้าและ สุดที่รัก ของเค้าอย่างนี้เรื่อยไป จนกว่าเค้าจะหมดลมหายใจ วันนี้ไม่มีเธออยู่กับฉัน วันนี้คงไม่มีวันเหมือนเก่า ที่เหลือก็คงเหลือแต่ความเหงา แต่ไม่มีเงาของเธอ เธอคงไม่รู้หรอก ว่าฉันต้องเจ็บเท่าไหร่ เธอคงไม่เสียใจ ไม่งั้น ไม่ทำอย่างนี้ โกรธไหม เฝ้าถามหัวใจหลายที โกรธเธอไม่ลงซักที ทั้งที่เธอทำให้ช้ำใจ เกลียดไหม แค่คิดยังทำไม่ได้ ถึงเธอจะทำกับฉัน  ไม่ว่ามันจะดีจะร้าย ไม่เคยจะมีวันไหน ที่จะไม่คิดถึงเธอ..... tae ka chet !!!!! 30 ส.ค. 2548 เวลา 17:10 น.

 

 <center><a href="http://www.zwani.com/graphics/thinking_of_you/"><img src="http://images.zwani.com/graphics/thinking_of_you/images/4.gif"  alt="ZWANI.com - The place for myspace comments, glitters, graphics, backgrounds and codes" border=0></a><br><a href="http://www.zwani.com/graphics/thinking_of_you/" target="_blank">Graphics for Thinking of You Comments</a></center>

 

                   ~~~~~~~~

 

  จนถึง ..........ณ.วันนี้ 25 สิงหาคม 2550

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    เฮ้อ..............

 

 

 

 

 

 

 

  เมื่อวานนี้ The Gang คนหนึ่งอารมณ์ไม่ดี เราก็เดินไปเอามือลูบหัวแล้วบอกว่า

 

  อย่าทำหน้าบึ้งสิ เดี๋ยวแก่เร็วนะ เค้าก็ไม่ได้พูดอาราย แต่เอาของมาฝากไว้ที่เรา

 

  แล้วก็แกะปลอกโทรศัพท์ด้านหลังออก

 

  เราก็นึกว่าจะเปลี่ยนซิม ที่ไหนได้ดันหักซิมทิ้ง

 

  เราก็เลยพูดว่า ทำอย่างนั้นมันไม่ดีนะ อารมณ์ไม่ดีแล้วไปทำลายข้าวของอ่ะ

 

  ด้วยความปากไว้ก็พูดต่อไปว่า ทำไมไม่ปาโทรศัพท์ทิ้งไปเลยหล่ะ

 

  “โพละ” ยังไม่ทันสิ้นเสียง ก็มีเสียงนี้ดังขึ้นมาแทน

 

  กระจายเป็นเสี่ยงๆ ตัวเครื่องกระเด็นตกน้ำไปเลย

 

  อึ้งแล้วก็ตกใจมากไม่คิดว่าจะเอาจริงๆ

 

  งงกันเป็นแถวๆ ว่าเกิดอารายขึ้น

 

  เสียใจจัง ไม่ได้ตั้งใจนะ ที่พูดไปแบบนั้นเพราะประชด

 

  ไม่คิดว่าแกจะทำจริงๆ แกเลยไม่มีโทรศัพท์ใช้เลยอ่ะ

 

  ถึงแกจะบอกว่าไม่เป็นไรก็เหอะ แต่เราเสียใจ

 

  ถ้าเราไม่พูดแบบนั้น แกก็คงไม่ทำ

 

  ฮื่อ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  เสียใจอ่ะ......

 

                  

 

                                          ปล. Happy Birthday นะ พี่สาว

 

                           ไม่รู้จาพูดอารายดี แต่อยากบอกว่า ดีใจนะที่เราเกิดมาเป็นพี่เป็นน้อง

                           เป็นครอบครัวเดียวกัน ถึงบางครั้ง ไม่ใช่สิ บ่อยครั้งจะชอบกัดกันก็เหอะ

                           ยังไงก็ขอให้มีความสุขมากๆละกันนะ แล้วก็ยินดีด้วยกับความสำเร็จที่ได้รับมา

                           รู้ไว้นะว่าภูมิใจมาก ที่ได้เกิดมาเป็นน้องสาวของพี่คนนี้ 

                           มีพี่สาวทั้งดีทั้งเก่งขนาดนี้ใครหล่ะจะไม่ภูมืใจ  จริงป่ะ....

 

 

  ปล. วันนี้(16ส.ค.)มีความสุขจังที่ได้นั่งระลึกความหลังเมื่อครั้งตอนปี1 กับ The Gang

        ว่าใครไม่ชอบใครยังไง ประมาณว่าเห็นหน้าแล้วไม่ถูกชะตา อารายประมาณนั้น

        แต่สุดท้ายเราก็มารวมกันเป็น The Gang ทั้ง 12 คนได้ อิอิ..

        ร๊าก The Gang ทุกคนนะ

 

              ~เนส~ปุ๋ม~นุ้ย~เอ็ม~ดล~เต้~เมย์~กิ๊ก~แพรว~แพร~แป้ง~แก้ว~

 

  ปล. ร๊ากที่สุดก็ กบร.4/47-A กะ พี่ๆน้องชาว Inter (กบร.) ไง

 

  ปล. ร๊ากและคิดถึง พลอย โบว์ แป๋ว เจี๊ยบ จุก หนึ่ง แป๊ะ แบงค์ เกด เมธาวี

        และคนอื่นๆที่ไม่ได้เอ่ยชื่อในศรีบุณทุกคนนะ

     

                                                          [T][a][E][k][A][c][H][e][T]

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    เหมือนเมื่อวานอยู่จนหมดเวลาเยี่ยม แล้วก็นอนไม่หลับอีกเช่นกัน

 

26 มิ.ย. 50

  

   ก่อนไปเรียนก็ตรงไปที่โรงพยาบาลก่อน  ไม่รู้เหมือนกันว่าไปทำไม แต่อยากไปอยู่เป็นเพื่อนป้า

 

 

 

 

   ประมาณ บ่าย 2 โมง กะลังนั่งเรียนวิชาวิจัยอยู่ มีโทรศัพท์มา แต่ไม่ได้รับ จากตุ้ย กะ ปรางค์ เลยโทรกลับไปหาต้า

 

 

   ออกอาการงงและเอ๋อเล็กน้อย  อารายอ่ะ เมื่อวานอาการดีขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอ  แล้วทำไมเป็นแบบนี้ ยืนเอ๋ออยู่แป๊บนึง แล้วก็เดินไปเก็บของ รู้อย่างเดียวว่า ต้องกลับให้เร็วที่สุด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความเป็นจริงวันนี้แม้ทำให้เราต้องปวดใจ
แต่ฉันไม่ลืมภาพเธอได้เลย
เก็บอยู่ในหัวใจฉัน คิดถึงและเป็นห่วงเธอ
รักเธออยู่เสมอไม่เคยลบเลือน

วันเวลาจะหมุนไปนานแสนนานสักเท่าไร
อยากขอให้เธอมั่นใจสัญญา
จะอยู่รอที่ตรงนี้ ฉันรู้เธอไม่กลับมา
แต่ความรู้สึกจะไม่เลือนจากเธอ

* เธอจะอยู่กับฉันตลอดไป
ไม่ว่าอีกนานแสนนาน นานเท่าไรไม่ลืมเลือน
ความทรงจำคอยย้ำและช่วยเตือน
เราต่างผูกพันด้วยรักตลอดไป

ไกลห่างคนละฟ้า
แต่ด้วยรักและศรัทธา
จะเชื่อมใจถึงกัน จะสัญญาด้วยหัวใจ ไม่มีใครแทนเธอ

ความทรงจำคอยย้ำและช่วยเตือน
เราต่างผูกพันด้วยรักตลอดไป